"Και στο λήσταρχο ψωμί και στ' απόσπασμα χαμπέρι! "

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2016

 Το "Σαράι του μπέη" στην "Κόντριζα" της "Λιόψης". (Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη κάτω από τα "Κοντράκια τση Κώτσικας". Μπροστά η "Κόντριζα", μετά το "βουνό της Τσουρίλας" το "Ζουμπάνι" και πίσω με το άσπρο σκουφί ο "Γκορίλας" Πίσω από τον "Μπιρμπίλη" ή "Μάλι θατ" διακρίνεται μιά μύτη της "Ντούλκας".)

Ζουμπάνι, το. Βουνό επί του οποίου βρίσκεται χτισμένη η Τσουρίλα (Καλλιθέα). Ανάλογης ετυμολογικής αρχής το Ζουπάνι (Πεντάλοφος) Κοζάνης για το οποίο ο Χ. Συμεωνίδης (Λεξικό, τ. Α΄, σ. 552.) γράφει: "…πβ. σλαβικό τοπωνύμιο στην Αλβανία Župan, Županь < παλαιοσλαβικά županь "προϊστάμενος διαμερίσματος, έπαρχος" Vasmer 35, 183. Πβ.όμως ελληνικό μεσαιωνικό ζούπανος "praefectus provinciae" (<πσλαβ. županь) που υπό ορισμένες προϋποθέσεις θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση του τοπωνυμίου, να έχουμε δηλ. ελληνική ονοματοθεσία. Η σημασία του τοπωνυμίου είναι "έδρα του επάρχου"…" . Επειδή δεν έχουμε στοιχεία ότι η Τσουρίλα αποτελούσε έδρα επάρχου (μην ξεχνάμε ότι η Φωτική και αργότερα ο Άγιος Δονάτος ήταν το διοικητικό κέντρο της περιοχής) θα μπορούσαμε να υποθέσουμε ότι το βουνό ανήκε στον έπαρχο κι έτσι πήρε το όνομά του ως περιοχή του.

Δεν υπάρχουν σχόλια: