(Αβαρίκος), ο.
Ονομασία ενός από τους οικισμούς στο ιστορικό τετραχώρι του Σουλίου. Σήμερα
έρημο χωριό. Ο Ι. Λαμπρίδης, γράφει: "... το δ' όνομα Αβαρίκος και Αβάρων ίσως αυτόθι εγκατάστασιν υποκρύπτει
και μαρτυρεί..." [1] Ο Π.
Φουρίκης θεωρεί το όνομα αλβανικό χωρίς να δίνει εξηγήσεις: "...Το όνομα Αβαρίκο ή ορθότερον Αβαρίκου
ετυμολογικώς δέον ν' αναχθή εις την αυτήν ρίζαν ήν και το Αβαρίτσα· περί τούτου
όμως λεπτομερέστερον άλλοτε..."[2] Ο Α.
Πετρίδης υποστηρίζει ότι οι Σουλανιώτες
"...ωνόμασαν...κορυφήν τινά
'Αβαρίκον' προς πικράν ανάμνησιν της επαράτου 'Αβαρίτσας'..."[3]
Αβαρίτσα λεγόταν το γειτονικό χωριό, του οποίου οι κάτοικοι άρπαζαν τις
γυναίκες των Σουλανιωτών και αυτό έγινε η αιτία να μετοικίσουν οι Σουλανιώτες
στο Σούλι και το οποίο ο Πετρίδης ετυμολογεί: "..'Avaritia' (Φιλαργυρία) και ο κάτοικος 'Avaritinus' (ελληνιστί 'Αβαριτσιώτης'..."[4].
Το τοπωνύμιο προέρχεται από το παλαιοσλαβικό Avorьcъ τόπος με σφενδάμους, < παλαιοσλαβικά avorъ πλάτανος. Τη βάση του τοπωνυμίου θα μπορούσε να αποτελεί ένα
σλαβικό τοπωνύμιο Javornik >Αβαρνίκος> Αβαρίκος.[5] Σύμφωνα με παράδοση που διασώζει ο Ζώτος Μολοσσός[6], οι κάτοικοι ήρθαν από την Αβαρίτσα του Δελβίνου. Συνοικισμός του Αβαρίκου ήταν ο Μπενούκας. Ο Σ. Μουσελίμης γράφει:
"...Ο Μπενούκας διαχωρίζεται από τον
Αβαρίκο κατακόρυφα με χαμηλό διάρραχο που κατέρχεται από τις πλαγιές του βουνού
Φλάμπουρο..."[7] Στο χάρτη της Γ.Υ.Σ. το ύψωμα πάνω από το συνοικισμό
αναφέρεται ως Μπενούκα (595μ.).[8]
