Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2014

πεζουλοχώραφα

'Ολες οι λακκιές ήταν διαμορφωμένες με πεζούλια σε χωράφια.
Άντε ν' ανεβείς εκεί πάνω και να δουλέψεις κιόλας!

(φωτογραφία: Ανδρέας Ρίζος)

Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

Θεόστρουγκα συνέχεια.

Επισήμως τα βουνά από το Πλαίσιο μέχρι τη Μουργκάνα
ονομάζονται "Όρη Φιλιατών".
Το λαϊκό τους όνομα είναι "Θεόστρουγκα".
Έψαχνα για το αρχαίο κάστρο, πιστεύοντας ότι 
εξ αιτίας του ονόμασαν έτσι τα βουνά
(για παράδειγμα η "Λιθαρόστρουγκα"
ανάμεσα στο Κοκκινολιθάρι και την Κεραμίτσα).
Ίσως όμως ονομάστηκε από το σχήμα των βουνών...
(Το απόσπασμα του χάρτη είναι από τις εκδόσεις
TERRAIN CARTOGRAPHY 3ΗΠΕΙΡΟΣ
ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ)

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

Ο καιρός παρά την υπερβολική ζέστα
το πήγαινε για καταιγίδα
(που τελικά δεν έρθε...)

Η λίμνη της Γιάννιαρης

Από ψηλά φαινόταν κι η (τεχνητή) λίμνη της Γιάννιαρης 
μέσα στην Αλβανία... 

Πλαίσιο

Το Πλαίσιο, όπως φαίνεται από την κορφή
της προηγούμενης φωτογραφίας...

Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

"Θεόστρουγκα"



Κάπου σ' αυτή τη διαδρομή, βρίσκεται κρυμμένο 
ένα αρχαίο κάστρο.
Πήγαμε με το Σταύρο και τον Ανδρέα, σ' όλες τις κορφές
αλλά το κάστρο άφαντο!

A-NIVA-S





Για όσο αντέξει ο "Ανίβας", θα περιπλανηθούμε μαζί σε εκτός δρόμου διαδρομές.
Για σήμερα, έχουμε τη (χτεσινή) διαδρομή
από τη Σαγιάδα στο Μαυρονέρι.

Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

Γηρομέρι


Γηρομέρι, παλιά και τώρα...

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014


Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

Στη Λωρίδα Σαγιάδας




Μεσημέρι, στη Λωρίδα Σαγιάδας...

Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

περιοχή Μουργκάνας

Επειδή η Ομοσπονδία Μουργκάνας
έχει βάλει μπροστά τη δουλειά με τα μονοπάτια
ας δούμε και την περιοχή με τα μάτια των Εγγλέζων...

Έτσι μας έβλεπαν οι Εγγλέζοι...

Επειδή έλειψα μέρες
σήμερα σας έχω ένα μικρό δωράκι:
Ένα απόσπασμα από τον εγγλέζικο στρατιωτικό χάρτη
ο οποίος εκδόθηκε τον Ιούλιο του 1943.
(1/250.000)
Δρόμοι, μονοπάτια και άλλες πληροφορίες
που είχαν συλλέξει οι Βρετανοί
μεταξύ των οποίων κι ο δικός μας
ο Χαμόντης...

(Σημ. Στο χάρτη υπάρχει ένα τεράστιο λάθος!
Ο καινούριος  -τότε- αυτοκινητόδρομος
Φιλιατών Σαγιάδας, στο χάρτη περνάει πάνω από τη Λιόψη
ενώ θα έπρεπε να περνάει πάνω από το Σμέρτο!
Φανταστείτε να τον...βομβάρδιζαν!)

Τετάρτη, 20 Αυγούστου 2014

Κώστας Σπυρόπουλος

Να μη ξεχνάμε και τα δικά μας:
Ο Σιδερίτης Κώστας Σπυρόπουλος, εξέδωσε το δεύτερο βιβλίο του.
Πρόκειται για ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα
από τις εκδόσεις Ελίκρανον.
Ο φίλος Κώστας είχε την καλοσύνη να μου χαρίσει ένα αντίτυπο.
(Όσοι διάβασαν την ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ
εκεί βρήκαν και ένα απόσπασμα του Σπυρόπουλου
για τις νεράιδες της Σίδερης).

Οι Ινδοευρωπαίοι

Μια και πιάσαμε εργολαβικά τους Ινδοευρωπαίους
ας δούμε και το πολύ καλό βιβλίο του Jean Haudy
ΟΙ ΙΝΔΟΕΥΡΩΠΑΙΟΙ.

(Τί τα θέλουμε όλα αυτά καλοκαιριάτικα θα μου πείτε;
Δεν είναι κακό να εμβαθύνουμε λίγο σ' ένα τόσο σημαντικό ζήτημα.
Μια ματιά στο διαδίκτυο, σε ελληναράδικα ιστολόγια
θα μας δείξει την απελπιστική κατάσταση που επικρατεί:
Η Ελληνική είναι η μητέρα όλων των γλωσσών
εμείς φτιάξαμε το αλφάβητο
εμείς ανακαλύψαμε την Αμερική
εμείς χτίσαμε και τις πυραμίδες!
Όσο οι ξένοι μας ρίχνουν τη μια μπάτσα πίσω από την άλλη, 
όσο ξεφτιλιζόμαστε ως λαός,
τόσο προβάλουμε τα κλέη των προγόνων μας
για να δικαιολογήσουμε τη σημερινή μας κατάντια).

Τρίτη, 19 Αυγούστου 2014

Ινδοευρωπαϊκά...

Μια και μιλάμε για τους Ινδοευρωπαίους
ας θυμηθούμε και το πολύ καλό και περιεκτικό
βιβλίο του Ν.Π. Ανδριώτη
"Εισαγωγή στην Ινδοευρωπαϊκή γλωσσολογία".

Μερικές σελίδες, για την προελληνική μας κληρονομιά!
(Κατεβάστε το αρχείο για να το διαβάσετε.)

Σημείωση: Ενώ ο Ανδριώτης κατακεραυνώνει τον Βούλγαρο γλωσσολόγο Vladimir Georgiev μαθητή του μεγάλου Paul Kretschmer, (κι ο Ανδριώτης υπήρξε μαθητής του Kretschmer)
την ίδια ώρα αποδέχεται τμήμα των μελετών του
και θεωρεί το εθνικό Χάονες
και τα τοπωνύμια Βουτρωτός, Εφύρα, Ιθάκη, Κέρκυρα, Ιλλυρικά
ενώ εκφράζει αμφιβολίες για τη Δωδώνη!
Επειδή όμως αυτά τα τοπωνύμια είναι πολύ σημαντικά
θα τα ξαναπούμε σύντομα.

Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2014

Πρωινό στην παλιά Σαγιάδα

Χτες το πρωί, ανηφορίσαμαν για καφέ στην παλιά Σαγιάδα.
Αφορμή για κουβεντολόι και παλιές ιστορίες:


                            Η ΑΓΙΟΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

Τον παλιό καιρό, ένας τσομπάνος που βόσκαγε τα πρόβατα του χωριού στα κατσάβραχα πάνω απ' τη Σαγιάδα, είδε με το κάτσιμο του ηλιού στον απέναντι γκρεμό, ένα φως. Παραξενεύτηκε. Ποιος να σκαρφάλωσε εκεί τέτοιαν ώρα;
Την άλλη μέρα, πάλι τα ίδια.
-Ε! είπε. Θα πάω να δω.
Σκαρφάλωσε στο γκρεμό εκεί που έφεγγε το φως, και τι να δει: Μια παλιά εικόνα, στέκουνταν σ' ένα μικρό βαθούλωμα στο βράχο.
Έκαμε το σταυρό του και την έβαλε στο σακούλι του. Κατέβηκε στο χωριό και τράβηξε για τον Άι-Γιώργη. Εκεί βρήκε τον παπά που μόλις είχε σκολάσει τον εσπερινό.
Το και το τούπε. Η εικόνα έστεκε πάνω στο βράχο.
Ο παπάς την πήρε στα χέρια του και την κοίταξε. Λιγογράμματος, αλλά γνώρισε με το πρώτο την Αγία Παρασκευή. Στα χέρια της κράταγε το δίσκο με τα μάτια που της είχανε βγάλει οι αντίχριστοι. Έκαμε κι αυτός το σταυρό του και την προσκύνησε.  
Άνοιξε πάλι την εκκλησιά κι έβαλε την εικόνα πίσω από την αγία τράπεζα.
Την άλλη μέρα με τον όρθρο, σαν κάτι να τον έτρωγε, πήγε ίσια στην εικόνα.
Άφαντη!
-Θεέ και κύριε! μολόησε κι έκανε τρεις βαθιές μετάνοιες. Άγια μου Παρασκευή, μεγάλη η χάρη σου!
Το απόγιομα, σκόλασε τον εσπερινό, μα δε βιάστηκε να φύγει. Περίμενε τον τσομπάνο. Αυτός, φάνηκε μόλις μούσγκωσε να ροβολάει από τα κοντράκια.
Έβγαλε απ' το σακούλι του την εικόνα.
-Γύρισε πάλι... Τούπε.
-Το ξέρω, του απάντησε κοφτά ο παπάς και την έβαλε πάλι μέσα στο ιερό.
Την άλλη μέρα το πουρνό, ήταν σίγουρος, κι έτσι δεν ξαφνιάστηκε όταν δεν βρήκε την εικόνα. Είχε τραβήξει πάλι για τα μέρη της, πάνω στα βράχια.
-Όπως θέλεις εσύ Κυρά μου, είπε λίγο νευριασμένος. Δε σ' αρέσει η εκκσιά. σύρε στα πουρνάρια!
Από τότες όλοι οι χωριανοί σκαρφάλωναν στα κατσάβραχα για να προσκυνήσουν τη χάρη της. Η μικρή τρύπα που μέσα της βρέθηκε η εικόνα, σιγά-σιγά μεγάλωνε, ώσπου έγινε μια μικρή σπηλιά στο γκρεμό. Ανεβοκατέβαινε κόσμος και κοσμάκης, και κανένας δεν έπαθε τίποτα.
Ώσπου μιά φορά, τσ' έπεσε μιας μικρομάνας το βυζανιάρικο μαζί με τη σαρμανίτσα στο γκρεμό! Γούργιαξε αυτή και πήγε να το μάσει.
Όταν τόφτακε το κούτσικο χαμογέλαγε.
Δεν είχε ούτε μια γκρατζουνιά σου λέω!

Flash back

Κυκλοφόρησε αθόρυβα, το βιβλίο του
Σωτήρη Μικρούλη
Flash back.
(Μπορείτε να το βρείτε στο
βιβλιοπωλείο του Τσάτσα).

Είναι ένας νοσταλγικός ύμνος
για το παλιό Φιλιάτι,
γραμμένος σε στρωτή καθαρή γλώσσα
από το φίλο Σωτήρη.

Σάββατο, 16 Αυγούστου 2014

Ινδοευρωπαϊκή γλωσσολογία.

Μετά από αυτή τη θλιβερή παρένθεση
που δημιούργησαν τα "ζόμπια" καλοκαιριάτικα
ας ασχοληθούμε με κάτι σοβαρό.
Ένα ωραιότατο βιβλίο για...παραλίες  :)
ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΗ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ
ΙΝΔΟΕΥΡΩΠΑΪΚΗ
ΓΛΩΣΣΟΛΟΓΙΑ
από το Ίδρυμα Μανώλη Τριανταφυλλίδη.
Θα το απολαύσουμε μαζί...

Παρασκευή, 15 Αυγούστου 2014

Η ΞΕΦΤΙΛΑ ΤΩΝ ΑΝΩΝΥΜΩΝ



                          Η ΞΕΦΤΙΛΑ ΤΩΝ ΑΝΩΝΥΜΩΝ

Σε χαλεπούς καιρούς διώξεων, όπου η αστυνομία καραδοκούσε με το ρετσινόλαδο ή τη φάλαγγα, ως απάντηση στην ελεύθερη έκφραση ιδεών, ήταν λογικό οι πολίτες να μηχανεύονται τρόπους για να καταγγείλουν το κατεστημένο χωρίς να υποστούν τις συνέπειες.
Έτσι τα βράδια ξεφύτρωναν συνθήματα στους τοίχους και προκηρύξεις στα πεζοδρόμια. Η ανωνυμία ήταν σωτήρια και επιβεβλημένη.
Από τον καιρό που η Δημοκρατία ξαναγύρισε σε τούτο τον έρμο τόπο, μπορεί κανείς να χάσει τη δουλειά του, να πεινάσει, αλλά δεν στερείται τουλάχιστον του δικαιώματος να καταγγείλει επώνυμα αυτούς που τον οδηγούν στη μιζέρια.
Εκτός από λίγες περιπτώσεις, όπου το σύστημα δεν ανέχεται ούτε αναφορά, συνήθως το δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο.
Τελευταία όμως, με την ανάπτυξη της διαδικτυακής επικοινωνίας, ο κάθε άκαπνος δημοκράτης του καναπέ, οχυρωμένος πίσω από την χολυγουντιανή μάσκα του "Ανώνυμου", καταγγέλλει ανέξοδα τους πάντες και τα πάντα, χωρίς να υφίσταται τους κινδύνους και τις συνέπειες του παρελθόντος.
Μ' αυτό τον τρόπο η εξουσία βρίσκεται σε πιο δύσκολη θέση, γιατί τους δημοσιογράφους μπορεί να τους βάλει στο μαντρί, αλλά πώς να μαζέψει τον κάθε πικραμένο;
Ως εδώ θα μπορούσαμε να δικαιολογήσουμε την ανωνυμία ως αντίβαρο στην κρατική βία στην εξάπλωση της είδησης και των ιδεών.

Στη Θεσπρωτία όμως, τα τελευταία χρόνια, συμβαίνει εντελώς το αντίθετο!
Η ίδια η εξουσία χρησιμοποιεί την Ανωνυμία ως όπλο για να αντιμετωπίσει όσους την αμφισβητούν. Ιστολόγια της συμφοράς, που πάνω τους διακρίνεται η πείνα του "εκδότη" έχουν ξεφυτρώσει στο διαδικτυακό περιβόλι, προβάλλοντας την κάθε κίνηση των επωνύμων της εξουσίας, την ίδια ώρα που κατακεραυνώνουν όσους τολμούν να τα βάλουν με τους ταγούς.
Ένας παρακοιμώμενος (στο χαλάκι της εισόδου του γραφείου του Αρχηγού) μισθοσυντήρητος Μπεζοδίαιτος (με ψίχουλα)  γλυφοκωλάριος Γκεμπελίσκος της πεντάρας, έχει άποψη για τα πάντα!
Όμως ο Γκέμπελς τουλάχιστον είχε ονοματεπώνυμο!
 Αυτό το ξεφτιλισμένο ναζισταριό που μας προέκυψε, είναι η έκφραση της τυφλής ανώνυμης μάζας, που χτυπάει όπου της δείξει ο Αρχηγός, χωρίς κρίση κι αισθήματα.
Επικίνδυνη, όσο η πανούκλα, χώνεται στις χαραμάδες της σκέψης, τρυπώνει στα απορρίμματα των ιδεών, μαγαρίζοντας το πολιτικό σκηνικό!
 Ένας αποτυχημένος τάχα ζωγράφος, τάχα φωτογράφος "με άλλα λόγια" ξεφτιλισμένος κουκουλοφόρος δημοσιογραφίσκος, που το ίδιο του το χωριό τον απέβαλλε ως ξένο βρωμερό περίττωμα στον κοινωνικό του αχαλέ, περιφέρει την ανωνυμία του, πότε ως αγανακτισμένη "κυρία Σούλα" και πότε ως "κύριος Μήτσος".
Οι μάσκες είναι πολλές, αλλά πίσω από τη βρωμερή λάσπη κρύβεται πάντα το ίδιο ανθρωπάριο!
Μήπως ήρθε η ώρα να απαλλαγούμε από αυτό το γελοίο εξάμβλωμα, πριν ριζώσει για τα καλά στην πολιτική μας σκέψη;


Πέμπτη, 14 Αυγούστου 2014

Κατακαλόκαιρο!

Κάποιοι "ψήνονται" από τη ζήλια τους
και κάποιοι ψήνονται στις παραλίες.
Τάχει αυτά η ζωή Κίτσιο μου!!!