"Από πέρ' απ' το ποτάμι ούτε πίστη ούτε ιμάνι!" "

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2018

Μάνα Μουργκάνα και φέτο.

Εγώ θα πάνω στη γκορφή!

Κόρη

Επειδή είχα καιρό να τα πω με την κόρη μου και το Στροβίλι!

Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2018

Για το Γιάννη Ζαρκάδη

http://www.amna.gr/ota/article/282604/To-Popobo-sti-zoi-kai-tin-poiisi-tou-Gianni-Zarkadi

Τρίτη, 7 Αυγούστου 2018

Αυγουστιάτικες κλειδωνιές

Μετά τις ζυγαριές, ήρθε η σειρά των κλειδαριών! Αυτή η κούκλα δεν είναι για πόρτα αλλά για μπαούλο. Διαθέτει και ...καμπανέλα, ώστε όταν κάποιος ξεκλειδώσει το μπαούλο να ακούγεται το κουδούνισμα σε όλο το σπίτι! Το κλειδί έχει περίπλοκο σχήμα και όλη η κατασκευή δεν δείχνει ντόπιο εργαστήριο. Για σύγκριση ανεβάζω μια παρόμοια, παλιότερο μέλος της...συλλογής:



Σάββατο, 4 Αυγούστου 2018

κλειδωνιές


Μερικές από αυτές είναι πραγματικά έργα τέχνης κι όχι τεχνικής!  :)


Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2018

Στο Ρουμπίκ της Αλβανίας


«…Φτάσαμε στο περιβόητο και πολυθρύλητο Ρουμπίκ της Αλβανίας, όπου θα ζούσαν έξι μήνες 400 Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες, προδομένοι μαχητές, καπετάνιοι και αξιωματικοί του ΕΛΑΣ από την ηγεσία τους. Έξι μήνες βαριάς ψυχικής και σωματικής δοκιμασίας. Έξι μήνες πρωτοφανών δυσκολιών και αντιξοοτήτων. Έξι μήνες μέσα σ’ ένα μεγάλο κοπάδι από αδέσποτα γουρούνια. Έξι μήνες αποκομμένοι από τον έξω κόσμο, βλέποντας, όπως είχε πει πολύ εύστοχα ο Νίκος Παρούσης (Κουμπούρας), μόνο 300 μέτρα θεό.
Το Ρουμπίκ βρίσκεται στο δρόμο ανάμεσα στις πόλεις Ελμπασάν και Μπουρέλι, στο νοτιοδυτικό μέρος. Το είχαν χρησιμοποιήσει οι Ιταλοί γιατί είχε στο υπέδαφός του χαλκό. Έκτισαν εργοστάσιο με ηλεκτρικές εγκαταστάσεις, ξύλινες παράγκες για τους εργάτες, και τους μηχανικούς και τους τεχνικούς, μια λέσχη και δυο κτίρια για συγκεντρώσεις και αποθήκες. Όμως αργότερα το εγκατέλειψαν. Το Ρουμπίκ δεν είχε ούτε υδροδότηση, ούτε αποχέτευση, ούτε ηλεκτρικό ρεύμα υψηλής τάσης, αλλά μια παλιά γεννήτρια που μας τροφοδοτούσε μ’ ένα πολύ αδύνατο φως, όπως το φως μιας λαμπάδας. Οι δρόμοι ήταν τη νύχτα σκοτεινοί και μόνο η λέσχη είχε δυνατότερο φως, όπου γίνονταν οι συνελεύσεις των πολιτικών προσφύγων. Πάνω από τη λέσχη υπήρχε το θρυλικό πατάρι, όπου γίνονταν οι διάφορες διαλέξεις και τα μαθήματα.
Βρισκόταν σε μια χαράδρα, ανάμεσα σε δυο βουνά, το δεξιό ήταν γυμνό και πολύ απότομο και το αριστερό ομαλό και δασωμένο, από το οποίο μαζεύαμε φασκόμηλο για το πρωινό μας ρόφημα, ή για γιατρικό των αρρώστων, χωρίς ζάχαρη. Τη χαράδρα τη διέσχιζε ένα ποτάμι, που το καλοκαίρι είχε πολύ λίγο νερό. Μια μικρή γέφυρα, «Γέφυρα των στεναγμών» την είχα ονομάσει, ένωνε τις δύο όχθες του ποταμού. Από τη γέφυρα αυτή περνούσε κάποιο όχημα κι ανέβαινε τους απόκρημνους και δαιδαλώδεις δρόμους του βουνού. Στην άκρη του ποταμού υπήρχε ένα μικρό καφενείο που πουλούσε ποτά και καραμέλες, κυρίως κονιάκ, κι όποιος είχε λεφτά, πήγαινε κρυφά κάθε βραδάκι κι έπινε…
Λίγο αριστερότερα υψώνονταν δύο μονώροφα κτίρια, όπου κατοικούσαν υπολείμματα ανθρώπων. Στο κέντρο υπήρχε ένας στενόμακρος δρόμος και στην άκρη του ποταμού ένα πανύψηλο πέτρινο τείχος, που βυθιζόταν στο τέλος του λεγόμενου χωριού…
Τα δρομάκια ανάμεσα στις ξύλινες παράγκες και στα δυο-τρία πέτρινα κτίρια ήταν πολύ στενά. Το μόνο ομαλό μέρος, ήταν γύρω από τα γραφεία της Κομματικής Επιτροπής και του Διοικητικού Συμβουλίου της Ομάδας»

Αλέκος Κουτσούκαλης,Το Χρονικό μιας Τραγωδίας 1945-1949, σ. 34.




Τί χαλεύει ένα θεσπρωτικό ιστολόγιο στο...Ρουμπίκ; Εκεί έζησαν οι Θεσπρωτοί Σπύρος Κόκκορης, Νικόλα Παρούσης, Νικόλα Κιάμος, Γιάννη Μάστορας (Τζαβέλας), Μιχάλη Στολάκης (Καμίτσης), Άγγελος Δούπης, Ηλία Ρέγκας, και για λίγο ο Προκόπης κι ο Σπύρος Σκεύης. 
Όλοι τους θα πρωταγωνιστήσουν αργότερα στη Μουργκάνα μαζί με άλλους συναγωνιστές τους του Ρουμπίκ, όπως τον Κώστα Ράφτη (Νεμέρτσικα), τον Βαγγέλη Παπαδόπουλο, (Φωκά), τον Αχιλλέα Βάη (Πετρίτη) τον Αλέκο Κουτσούκαλη, τον Χαρίση Ζδράβο, τον Αχιλλέα Λύκα (Κατή).

Από το βιβλίο της Μουργκάνας που συμπληρώνεται αργά και βασανιστικά...

Τρίτη, 31 Ιουλίου 2018

Χαλκουργείο στην Πόβλα!

Χαλκουργείον "Ο ΗΦΑΙΣΤΟΣ" στην Πόβλα.
Στη φωτογραφία ο Βαγγέλης Ζήκος.
Ελπίζω με τη βοήθεια του Βαγγέλη Φειδερόπουλου, να παρουσιάσουμε τα εργλεία και το εργαστήρι αυτού του μοναδικού μάστορα.
(αρχείο Βαγγέλη Φειδερόπουλου).

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2018

Και πάλιν οι Σλάβοι...

Ως καλοκαιρινό ανάγνωσμα...

Νεκτάριος Δαπέργολας, Σλαβικές εγκαταστάσεις στη Μακεδονία από τον 7ο έως και τον 9ο αιώνα.

Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2018

Νικόλα Κιάμος

                                  ΝΙΚΟΛΑ ΚΙΑΜΟΣ (1903-1974)
(Συλλέγω στοιχεία για τη ζωή και τη δράση του Κιάμου. Από ληστής, αγωνιστής του Δ.Σ. και πολιτικός εξόριστος. Κάθε βοήθεια δεκτή!  :)

Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2018

Πανηγύρι στο Πόποβο...


Πανηγύρι Αγίας Παρασκευής στο Πόποβο
Αρχείο Φωκίωνα Ντάνη

Δευτέρα, 16 Ιουλίου 2018

ΖΥΓΟΜΕΤΡΟΝ

Από το τυπογραφείο του Γιαννιώτη Νικολάου Γλυκή στην Βενετία, το βιβλίο ΖΥΓΟΜΕΤΡΟΝ εξηγεί τις αναλογίες ανάμεσα στις οθωμανικές οκάδες και στις βενετσιάνικες λίτρες (ψιλή και χοντρή).
Οι ουγγιές, τα ξάγια , τα καράτια, κι όλα αυτά τα ακαταλαβίστικα των εγγράφων, δοσμένα από έναν Ρωμιό έμπορα της Βενετιάς με τον καλύτερο τρόπο!

Καλοκαιρινό ανάγνωσμα για τις παραλίες!  :)

Σάββατο, 14 Ιουλίου 2018

Δράμια

Μια μικρή συλλογή από δράμια.
Η οκά φέρει την οθωμανική τουρά αλλά και το θυρεό της ελληνικής βασιλείας!

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2018

Γιάννης Ζαρκάδης, Μελισσόχορτο

Η νέα ποιητική συλλογή του φίλου Γιάννη Ζαρκάδη!
https://www.efsyn.gr/arthro/kyriarhi-i-paroysia-tis-fysis

Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2018

Φιλιάταις 10 Ιουνίου 1882

Άλλοι λύνουν σταυρόλεξα κι άλλοι προσπαθάνε να διαβάσουν παλιά χειρόγραφα! :)

Γρ[όσια]
589 ήτοι πεντακόσια Ογδοήντα ενιά χρεοστώ να πληρόσω ο υπο-
φαινόμενος εις την διαταγήν του μαστόρ Γιώργη Θανάση από Προ
σογιανη κ μαστόρ Νικόλα Αθανάση από σήμερον μεθ ημέρας
πενήντα μια Αριθμός «51» παρελθούσης της προθεσμίας κ τον νο
μιμον τόκον κ τα ανωτέρω Γρ. θέλω τα πληρώσω εις αργυρά με
τζίτια προς Γρ «20» το μετζήτι κ εις ένδειξιν υποφαινομαι
την 10 Ιουνίου 1882
                    Φιλιάταις            Ρε[τ]ζο Λιαμης δεχομε τα ανοθεν οια
                                               γραματα γιωργ. Θανασης του ιπο
                                               γραφο κ μαρτιρο-
                                               Ημιν Λιαμης μαρτιρω

(Αρχείο περιοδ. «Αρμολόι» & Μουσείο Ηπειρωτών Μαστόρων, Πυρσόγιαννη)

                            


Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2018

κάρων συνέχεια...

Άλλο ένα εξάρτημα που κοιμόντανε χρόνια στο κασόνι με τα παλιοσίδερα βρήκε το δρόμο της αναγνώρισης. Είναι από παλιό κάρο κι έδενε τον άξονα με τις σούστες όπως δείχνει και στη φωτογραφία από το διαδίκτυο:

του φεγγαριού

Χτες αργά το βράδυ...

Κυριακή, 1 Ιουλίου 2018

Σούστα

Πριν από πολλά χρόνια, στα σκουπίδια, είχα βρει αυτήν την περίεργη κατασκευή. Την κράτησα και μόλις προχτές ανακάλυψα τη χρήση της! Χρησιμοποιούνταν για να συνδέει την σούστα με το άλογο που την τραβούσε.
Τώρα που κοντοζυγώνει ο καιρός για την κατασκευή του κάρου, θα αρχίσω σιγά σιγά να ανεβάζω τα βασικά εξαρτήματα...

παλάντζα

Μετά τις ζυγαριές, τις πλάστιγγες και τα καντάρια, σειρά έχουν οι παλάντζες.
Στη φωτογραφία μια μικρούλα Σαγιαδινή, με μπόλικο μπρούντζο!
(Μπρούντζο λέμε και τα κράματα χαλκού κασσίτερου και τα κράματα χαλκού ψευδάργυρου. Ξεχωρίζουν βέβαια κι από το χρώμα χρυσό καφεκόκκινο).

Πέμπτη, 28 Ιουνίου 2018

Ορχιδέες και...πουτάνες!

Μέχρι να πάρω στα χέρια μου τα κείμενα, θα αρκεστούμε σε φωτογραφίες των...κειμένων. Αξίζει να σταθούμε λίγο στην σκληρή κριτική που ασκεί ο Βασίλης σε αυτούς που "απαξιώνουν τα στρατευμένα και αγωνιστικά κείμενα του Χατζή".
Βέβαια στο αφιέρωμα δεν περιλαμβάνονται αυτά ακριβώς τα κείμενα, ωστόσο αυτή η παράγραφος στις υποσημειώσεις παραπέμπει ευθέως στη "ΜΟΥΡΓΚΑΝΑ".
Την οποία ο Χατζής έγραψε και δημοσίευσε στην κομματική ασφάλεια του Μπούλκες κι όχι "όντας στα βουνά της Πίνδου".
Εκεί λοιπόν, μακριά "από τις σπάνιες ορχιδέες, τη χλωρίδα και την πανίδα" προστατευμένος από τις κομματικές "αρκούδες" που διαγωνίζονταν η μιά την άλλη στο φτύσιμο των συντρόφων συναγωνιστών, σκυλεύοντας το αρχείο που είχε συλλέξει από τους νεκρούς φαντάρους της Μουργκάνας, έγραψε το πόνημά του. Ερωτικά γράμματα των σκοτωμένων και παλικαρισμοί εκ του ασφαλούς, ("χωρίς ηρωολογίες και δίχως ηρωολογικό ρομαντισμό"!) συνθέτουν "μια απολύτως επιτυχημένη αγωνιστική και αγωνιζόμενη λογοτεχνία".
Τουλάχιστον ο Σολωμός έγραψε για τη γυναίκα της Ζάκυθος κι όχι για την πουτάνα του Γαλάνη που εκτέλεσαν οι υπέρμαχοι της ηθικής!

Τρίτη, 26 Ιουνίου 2018

Δημήτρης Χατζής

Στο τευχος 118 της "ΟΥΤΟΠΙΑΣ" διαβάζω το αφιέρωμα στον Δημήτρη Χατζή (Έχουμε ασχοληθεί σ' αυτό το ιστολόγιο με τη "ΜΟΥΡΓΚΑΝΑ" που δημοσίευσε πρώτη φορά στο Μπούλκες).
Ο Βασίλης Αλεξίου που διδάσκει Θεωρία της λογοτεχνίας στο ΠΤΔΕ του ΑΠΘ επιμελήθηκε το αφιέρωμα κι ο Θανάσης Αλεξίου -που διδάσκει στο Τμήμα Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου- έγραψε για τη "Μικρή μας πόλη". Χωρίς να υποτιμώ τη δουλειά των άλλων, διάβασα πρώτα τα άρθρα των δυο Θεσπρωτών φίλων από τη Σαλονίκη της Παραμυθιάς (και συνεχίζω με το ενδιαφέρον υλικό).
Μόλις πάρω την άδειά τους θα ανεβάσω τα δυο άρθρα.