Η Παναγία των γκρεμών

Μονή της Παναγίας (κοίμηση της Θεοτόκου) της Ραϊδιώτισσας
δηλαδή του γκρεμού.
Σκαρφαλωμένη κυριολεκτικά πάνω στα βράχια
στη δεξιά όχθη του Ζαλογκοπόταμου,
δίπλα στη Βροσύνα
(φυσικά και είναι Θεσπρωτία η Βροσύνα!)
Οι εκπλήξεις όμως δεν σταματάνε εδώ.
Ούτε στο όμορφο δάπεδο που κατασκεύασε
ο ίδιος μάστορας της Παναγιάς της Ντραζανίτισσας.
Στο κατάγραφο εσωτερικό του καθολικού
εδώ στην άκρη των γκρεμών
μπορείτε να δείτε την...άκρη του κόσμου!
Πλάσματα που στοίχειωσαν τη φαντασία του μεσαιωνικού κόσμου
κοσμούν την μικρή εκκλησία.
Ένας Σκιάπους κι ένας Στερνόφθαλμος!
Ο Σκιάπους το πλάσμα με το μοναδικό του πόδι και
την τεράστια πατούσα
όταν κουράζονταν ξάπλωνε στο χώμα
κι έφερνε την πατούσα πάνω του ως ομπρέλα σκιάδιον
για τον...ήλιο!
Ο Στερνόφθαλμος δεν είχε κεφάλι και τα μάτια του
(αλλά και τη μύτη με το στόμα)
τα είχε στο στέρνο.
Εξ ου και Στερν οφθαλμος.
Αυτά τα πλάσματα κατοικούσαν στην άκρη του κόσμου
μαζί με τους κυνοκέφαλους
κι άλλα τέρατα.
Από το έτος 7136-5508=1631
κατοικούν και στο φαράγγι της Παναγίας των γκρεμών!