ΕΚΤΩΡ

ΦΕΓΓΙΤΗΣ


Φεγγίτης που μπήκε πλαίσιο
από μια εκδρομή στο Πλαίσιο
φάνταζε ο ουρανός μέσα να μπαίνει
κολώνα φωτεινή το σπίτι δένει
Επιγραφή παληά στην παραστάδα
την έκρυβε αγριομολώχας συστάδα
επέγραφε Κονταξή Βασιλική
στα Γιάννινα Σουλτάνα είχε ντυθεί

Περιφρονημένο του πασά καμάρι
φοράδα αραβική την είχε πάρει
μετέπειτα στο Μισολόγγι χήρα
συντάχτηκε όπως έγραψε η μοίρα
Διέκρινες που το είχαν αμελήσει
η πρόσοψη έδειχνε να τραβάει πίσω
είπες να μπω ή να τ αφήσω
όταν στ αυτί σου βούιξε μελίσσι

Μπήκες και σ έκρουξε ευθύς
εικόνα που είδες της Βασιλικής
λεπτή βέργα ξεφλουδισμένη
από νερό του Καλαμά λουσμένη
Το μέτωπο έφεγγε πετράδι
χρόνοι αν περάσανε τί πειράζει
έλαμπεν, μάτια δυό λίμνες
εναλλασσόμενων ρευμάτων δίνες

«Στης μιας έφεγγε των Γιαννίνων το νησί
στης άλλης άστραφτε το Βασιλάδι
η πρώτη φασμένη στου χωριού της το αντί
η δεύτερη από τρικυμία και λάδι»
«Έπαιζαν στα δάχτυλα τα δαχτυλίδια
αγριεύτηκαν τα περίαπτα στο λαιμό φίδια
τόσο την είχε ο καιρός αψηφήσει
που τέλος αγρίεψε κι αυτή η φύση»