" Φάμανε το βόιδι και ποστάσαμαν στη νουρά. " "

Παρασκευή 5 Δεκεμβρίου 2008

Ντόλιανη


6 σχόλια:

το θείο τραγί είπε...

Τί εστί Ντόλιανη; ερείπια καμιάς εκκλησιάς;

Σάς παρακολουθώ εδώ και πολύ καιρό. Πολύ ενδιαφέρουσα η παρουσίαση του τόπου σας όπως την κάνετε.

Μιχάλης Γ.Πασιάκος είπε...

Τειχισμένος οικισμός με κατοίκηση από τον 4ο π.Χ, αι. ως τα τέλη της Οθωμανικής περιόδου.Πάνω στον αρχαίο πύργο χτίστηκαν την υστεροβυζαντινή εποχή αυτές οι αψίδες που δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς ήταν (τζαμί, ταφικό μνημείο, σεράι πάντως όχι εκκλησία.)

το θείο τραγί είπε...

Thanks.

Με την ευκαιρία, αν μού επιτρέπετε, πώς τα καταφέρνετε και είστε συνέχεια πάνω στα βουνά και τις ερημιές της φύσης; Λόγω της εγγύτητας θα μού πείτε... Αλλά είναι μόνον αυτό;

Υ.Γ. Αγαπώ πολύ τη φύση και τις ερημίες...

Ο ίδιος

Μιχάλης Γ.Πασιάκος είπε...

Αυτά που με ενδιαφέρουν είναι πολύ περιορισμένα. Θεσπρωτία και Καλαμάς.
Μια ζωή να τρέχω δεν θα τα προλάβω.
Και είμαι ήδη 50.
Σήμερα θα πάω στον Αχέροντα.
Θα περπατήσω το μονοπάτι από τη Σκάλα της Ταβέλαινας ως τις πύλες του Άδη.
Μόνο οι ερημιές με βαστάνε...

το θείο τραγί είπε...

"ως τις πύλες του 'Αδη", λοιπόν.

Το ενδιαφέρον στα "περιορισμένα" ωστόσο μάς ανάγει και στο γενικό, στο καθόλου. Καληώρα έτσι μετέχω κι εγώ των αναρτήσεών σας. Από το μερικό ανάγομαι στο γενικό.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα παρά τον Τρελλό, λέγε με Υμηττό (έτσι για να αναφερθώ κι εγώ στην δική μου πατρίδα). Βόλτες έκανα αρχικά σε αυτό το βουνό. Κάποτε έβρισκα και πέρδικες μάλιστα, με το αργό τους χαμηλό πέταγμα. Τώρα τίποτα. Εξόν κίτρινα κρινάκια το φθινόπωρο. (Φωτογραφίες σχετικές έχετε αναρτήσει).

Αναφορά όλως τυχαίως στον αχερούσιο τόπο θα βρείτε στην κατακλείδα κάτω κάτω στο "άωρον" blog μου, ποίημα δοσμένο του Γιάννη Δάλλα που πολύ με συνεπήρεν η "ροή" του.

Σάς ευχαριστώ όμως για την απόκριση.
Καλή σας βόλτα και επίσκεψη.

Ο ίδιος.

Μιχάλης Γ.Πασιάκος είπε...

Το ποίημα το εντόπισα χτες το βράδυ
στο ωραίο ιστολόγιό σου!