"Άλλοι ψυχαμαχάνε κι άλλοι καυλομαχάνε! "

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

πουλιά




Εντελώς ξαφνικά ο απογευματινός ουρανός γέμισε πουλιά.
Εκατοντάδες μικρές βολίδες που φτεροκοπούσαν χαμηλά
κι έφερναν άσκοπους κύκλους πάνω από το σπίτι.
Όπως εμφανίστηκαν, έτσι χάθηκαν ξαφνικά στο σούρουπο...

3 σχόλια:

ΚΏΣΤΑΣ είπε...

Έχω 3 απορίες:
Τί πουλιά ήταν;
Πάνω από ποιανού σπίτι πετούσαν;
Πως ξέρεις ότι οι κύκλοι ήταν άσκοποι;

Ανώνυμος είπε...

Ξέρω κάτι πουλιά, μαύρα πουλιά
πουλιά πικρά, πουλιά της δυστυχίας
Ζουν σε χώρα συμφορά,
όπου αρρώστια κυβερνά
αρρώστια τρόμος στάχτη

Κι όταν στην πόλη κατεβεί το βράδυ,
κι αρχίζει ατέλειωτα η αγριά,η αγριά βροχή,
φτάνουν στην πόλη τα πουλιά
στις στέγες στα παράθυρα
κι όνειρα ανθρώπων κλέβουν

Τελειώνει όμως η βραδιά
σκούζουν και κλαίνε τα πουλιά
γυρνούν στην εξορία

Και η βροχή -καλή γιαγιά!-
τους ψιχαλίζει στην καρδιά
κομμάτια παραμύθια

Όσα πουλιά κι αν μου χαρίσετε
εγώ, εγώ θα φύγω πάλι,
γιατί αγαπώ κάτι πουλιά,
μαύρα πουλιά, πουλιά πικρά,
πουλιά της δυστυχίας...

Αιμιλία Ροδόσταμο είπε...

τί θαυμάσιες φωτογραφήσεις!!