"Και στο λήσταρχο ψωμί και στ' απόσπασμα χαμπέρι! "

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012



Σκληρές οι νύχτες σαν τον ήχο της φωνής σου
άνυδρα βράδυα που με κόβουν σαν μαχαίρια
Όλη την πίκρα τη στραγγίζεις μοναχή σου
και δε μ' αφήνεις να σε σώσω απ' τη μιζέρια.

Είπες πως τέλειωσε το έργο και θα φύγεις
μα οι παλιάτσοι στο σανίδι συνεχίζουν.
Εσύ τo μίσος με τον έρωτα θα σμίγεις
ακόμα κι όταν τα φιλιά μας θα σε σκίζουν.

Φύγε, και κάνε όπως τόχεις κινημένο
γύρισε, κι άλλο στο κορμί μου τη λεπίδα.
Μ' άδεια ψυχή, κι ένα μυαλό σακατεμένο
θα σε προσμένω στη ζωή, δίχως ελπίδα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: