"Και στο λήσταρχο ψωμί και στ' απόσπασμα χαμπέρι! "

Σάββατο, 7 Σεπτεμβρίου 2013

Τί μπορεί να γίνει;

Καλή είναι η γκρίνια, αλλά μπορεί να γίνει κάτι
έστω και την τελευταία στιγμή;
Ο δρόμος είναι απαραίτητος, κι ο προηγούμενος καρμανιόλα.
Θα μπορούσε βέβαια να χαραχτεί λίγο πιο κάτω
χωρίς να δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα
μια κι η περιοχή βρίσκεται σε αναδασμό.
Αν γινόταν αυτό, θα μπορούσε να γλυτώσει 
και ο  χώρος της βρύσης του αράπη λίγο πιο κάτω,
αλλά όλα αυτά είναι "αν".
Θα μπορούσε η γέφυρα να φτιαχτεί, αν η τοπική κοινωνία
αντιδρούσε ακόμη και τώρα στο τερατούργημα.
Με τόσους τόνους σίδερο, θα μπορούσαν να κατασκευάσουν
μια κανονική γέφυρα, ώστε να "ανασάνει"
λιγάκι το μνημείο.
Να μπορεί να περνάει κι ένας επισκέπτης από κάτω ρε αδερφέ
χωρίς να κασαΐζεται στους τοίχους!
Θα πρέπει όμως η συμπλήρωση του μυλαύλακου
(αποφεύγω τον όρο αναστήλωση) να συνεχιστεί οπωσδήποτε
χωρίς να μπαζωθεί! Ας γίνει κι εκεί μια γέφυρα τέλος πάντων!
Αν μπαζωθεί, η ενότητα της κατασκευής πάει περίπατο
κι ο επισκέπτης θα ψάχνει να βρει τί διάολο είχαν φτιάξει εκεί!
Ακόμα πρέπει να βρεθεί μια στάλα νερό για τη βρύση.
Να κυλάει εκεί όπως παλιά και να δροσίζει τους οδοιπόρους...
Το Μαργαρίτι πρέπει να κινηθεί έστω και την τελευταία στιγμή!


2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Κανένας δεν παίρνει θέση, θετική ή αρνητική, στα κρίσιμα ερωτήματα που θέτεις.
Φαίνεται ότι η θαλπωρή του καναπέ λειτουργεί κατασταλτικά!
Ίσως όμως να συμβαίνει και κάτι άλλο.
Έξυπνο παιδί είσαι, το ψιλιάζεσαι…

Μιχάλης Γ.Πασιάκος είπε...

Ναι, το πρόβλημα είναι η έλειψη επικοινωνίας. Χτες για παράδειγμα, μπήκαν 177 άτομα στο ιστολόγιο και δεν σχολίασαν τίποτα. Αυτό όμως συμβαίνει από την αρχή και δεν νομίζω ότι θα αλλάξει.