"τον μαύρον δαίμονα λίγο τον μέλει αν γιάνει ή αν δεν γιάνει... "

Κυριακή, 8 Μαρτίου 2009


Ένα λουλούδι που γεμίζει αυτή την εποχή
τις υγρές πλαγιές και τα ξέφωτα
με μέσο υψόμετρο.

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Μια υπέροχη εικόνα από τις
ανθισμένες πλαγιές των βουνών της
Θεσπρωτίας, μιας όμορφης κόρης του
Ιονίου, της αγαπημένης και ευλογημένης Γης των Θεών, της χώρας του Αχέροντα και της Αχερουσίας.
Αναπνέω το μυρωμένο αέρα των
βουνών σου.
Έισπνέω τη φρεσκάδα από το
νοτισμένο αγέρι της γαλάζιας
σου θάλασσας, που στραφταλίζει
διαμάντια, όταν τη "δέρνει"
αλύπητα ήλιος χωρίς "μαντύ".
Βουτάω ολόκληρη στα δροσερά,
ζωογόνα νερά του κόλπου σου
χειμώνα-καλοκαίρι.Ξαναγεννιέμαι.
Έγινες πατρίδα για μένα, την
απάτριδα.
Έδωσες πόλη σε μένα, την άπολη
Εσύ ακριτική και συνοριακή
γραμμή "των οριζόντων",
λιμάνι και ορμητήριο,
χώρα των μύθων και των θρύλων.
ΓΑΙΑ ΜΥΘΙΚΗ
Η Λουκια της δίκοπης ζωής
Alma Libre