Αγιολένη

Καταρράκτες  φωτός!

Φλαμίνγκα!!!

Το νησάκι της ΑγιοΛένης πριν από λίγη ώρα....

Στροβίλι κι Αγιολένη.

"...Η φαντασία υπάρχει για να διορθώνει τις ατέλειες της πραγματικότητας..."
Σ.Ρονκαλιολο

Να το πάρουμε κι ανάποτα:
Η πραγματικότητα (καμιά φορά) διορθώνει τις ατέλειες της...φαντασίας!

Ψάρεμα κοντά στην Αγιολένη.

πύργος Αγιολένης συνέχεια...

Μετά από αυτή την άσχημη παρένθεση
ας συνεχίσουμε την πορεία μας στο παρελθόν:
Μια πρώτη προσπάθεια αναπαράστασης
του πύργου της Αγιολένης.
Επειδή ο πύργος είναι παλιός (πριν τα πυροβόλα όπλα)
απουσιάζει η σκάρπα, και η ελάχιστη που υπάρχει
είναι συμφυής με τον υπόλοιπο κυλινδρικό κορμό και
οφείλεται στην προσπάθεια για καλύτερη έδραση.
Η λιθοδομή του πύργου είναι από τοπικούς λίθους
(μεταφέρθηκαν από τα νταμάρια της διπλανής Μαστιλίτσας)
οι οποίοι λαξεύτηκαν ελαφρά από την εξωτερική τους πλευρά.
Το κονίαμα είναι πλούσιο σε ασβέστη και πλινθότριμα
με προσθήκη χοντρής θαλασσινής άμμου.
Στο επίπεδο της βάσης (η οποία σώζεται)
ο τοίχος είναι πιό παχύς, έως και 2 μέτρα
ενώ στον κορμό το μέσο πάχος θα ήταν
περίπου 1 μέτρο.
Υπήρχαν δύο δωμάτια γιατί δεν έτρεχε λόγος
μέχρι τότε να μπαζωθεί το ισόγειο
(στους μεταγενέστερους πύργους μπαζώνεται
πάλι λόγω των πυροβόλων.)
Η είσοδος βρισκόταν στο πάνω δωμάτιο
και η ανάβαση γινόταν με ανεμόσκαλα ή ανασυρόμενη σκάλα.
Για την προστασία της εισόδου
(η οποία βρισκόταν προς την ανατολή
και όχι προς τη μεριά της θάλασσας)
υπήρχε καταχύστρα, απ' όπου οι αμυνόμενοι
μπορούσαν να ρίξουν καυτό νερό ή λάδι.
Η επικοινωνία στο εσωτερικό του πύργου
γινόταν με πέτρινη σκάλα εντοιχισμένη
στην εσωτερική πλευρά του πύργου.
Για την επικοινωνία με το δώμα ίσως υπήρχε απλή ξύλινη σκάλα.

Φυσικά ο πειρασμός είναι μεγάλος:
Θα μπορούσε να ξαναφτιαχτεί ο πύργος
και να είναι κόσμημα για την περιοχή!
Από το δώμα οι επισκέπτες θα μπορούσαν
αντί για τα πειρατικά πλοία και τους Βενετσιάνους
να παρατηρούν τα πουλιά στον υγρότοπο!
Θα σας είμουν ευγνώμων εάν μπαίνατε στον κόπο
να μου πείτε την άποψή σας πάνω στο θέμα :)

Αγιολένη

Αεροφωτογραφία της Αγιολένης από το φίλο Γιώργο Κουρούπη.
Διακρίνονται καθαρά τα ερείπια του κυκλικού πύργου
και τα ερείπια της μικρής εκκλησίας.
Η τεράστια γωνία μέσα στη θάλασσα και στο νησί
είναι τα υπολείμματα από το προστατευτικό ανάχωμα των αλυκών.
Μπροστά από το νησί προς τη θάλασσα
διακρίνεται το μεγάλο αυλάκι που σκάψαμε ένα καλοκαίρι
για να γίνουν τα βαφτίσια της Ελένης στο παλιό εκκλησάκι...
Τα καίκια κουβαλούσαν τον κόσμο και μετά έμπαιναν
στα μπαρκιά για να προσεγγίσουν στο νησί!

Αγιο νησί.

Ήταν τόσο σημαντικό αυτό το μικρό νησάκι των αλυκών
Η Αγία Ελένη ή Αγιολένη
που στη φαντασία των χαρτογράφων έγινε κανονικό νησί
μπρος από τον κόλπο της Bastia (της Σαγιάδας)
με την ονομασία Αγιο νήσι.

(απόσπασμα χάρτη του A.C.Scutter 1730)

Πίσω στο χρόνο

Αν μπορούσαμε να ρίξουμε μια ματιά 600-700 χρόνια πριν
το τοπίο θα ήταν διαφορετικό...
Οι Βυζαντινοί, οι άντρες του Δεσποτάτου, οι Ανδηγαυοί,
οι Αλβανοί οι Βενετσιάνοι κι οι Τούρκοι
ίσως να γνώριζαν αυτή την εικόνα...

Σαγιαδινά

Δυο όμορφα Σαγιαδινά τοπία:
Σε πρώτο πλάνο το μικρό νησάκι της Αγίας Ελένης
η "Αγιολένη" των Σαγιαδινών, η Santa Elena των Βενετών
και η Σιντελένα των Αλβανών.
Ένα νησάκι που βρισκόταν μπροστά από τις αλυκές
(τις "πετρελαιοπηγές" της εποχής εκείνης!)
και είχε τεράστια στρατηγική σημασία.
Πάνω του ήταν χτισμένος ο πύργος της Σαγιάδας
για την προστασία της πολύτιμης περιοχής.
Πίσω από την Αγιολένη διακρίνεται καθαρά
το παλιό κάστρο της Κέρκυρας
και στην άλλη φωτογραφία το Στροβίλι.

2008

Το τελευταίο ηλιοβασίλεμα του 2008
στη Σαγιάδα (Αγιο Λένη).