Αηδονάτου συνέχεια...

"...Ο κ. Μπαράς γράφοντας για την Παραμυθιά, προσθέτει κι αυτός ανεξέλεγκτες εικασίες, όπως για τον Αηδονιά τον ομηρικό, που δεν έχει καμμιά σχέση με τον Άη Δονάτο εκτός από τη συνηθισμένη αρχαιομανή παρετυμολογία..."

Με αυτόν τον τρόπο απάντησε ο Δημήτρης Ευαγγελίδης από την Πλεσίβιτσα στο συλλογισμό του δάσκαλου Βασίλη Μπαρά, στα Θεσπρωτικά Nέα της 1-11-1950.

Ο Άδης/Αϊδης/Αϊδωνεύς είναι κάποιος που δεν μπορείς να δεις, αθέατος, άφαντος, εξαφανισμένος, αόρατος, κρυφός.
Κι έτσι θα μείνει...

Σ' ολόκληρη την περιοχή του Σουλιού, σώζεται η λαϊκή δοξασία
ότι ο Άη Δονάτος και πολιούχος της, απήλλαξε τους κατοίκους
απ' τον ανθρωπόμορφο δράκοντα, τον οποίο και σκότωσε
στην περιοχή της έδρας του, στο σημερινό χωριό Γλυκή.
Εδώ έχομε συσχετισμό με τον πανάρχαιο μύθο του Αϊδωνέα
(ποιητική έκφραση του Άδη) του μυθικού βασιληά που κυριαρχεί
στα νεκρικά ανάκτορα στην Αχερουσία, χωρίς να αποκλείεται
η συμβολική αναζωογόνηση των εξυγειαντικών έργων
που ενδεχομένως να έκανε...

Βασίλη Κραψίτη, Ταξίδι στην Ήπειρο, 1960, σελ. 146-147

F.C.H.L. POUQUEVILLE

Ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Πουκεβίλ
Ταξίδι στην Ελλάδα, Τα Ηπειρωτικά
στην τελευταία έκδοση της Ακτίας Νικοπόλεως
που επιμελήθηκε ο φίλος μου
ο Νίκος Καράμπελας.

Αηδονέας-Αηδονάτος

Ένα παλιό δημοσίευμα του λαογράφου-δάσκαλου
Βασίλη Μπαρά από τη Λεσινίτσα
στα ΘΕΣΠΡΩΤΙΚΑ ΝΕΑ.
Ο δάσκαλος κατάλαβε το κόλπο των χριστιανών
να βαφτίζουν δικά τους όλα όσα δεν μπορούσαν να χωνέψουν...
Στο βασίλειο του Άδη δεν μπορούσαν να ξεχάσουν εύκολα τον
Αηδωνέα, το θρυλικό βασιλιά των Θεσπρωτών.
Έτσι λοιπόν, έναν επίσκοπο τον βάφτισαν Δονάτο.
Έκανε μερικά θαύματα κι άγιασε.
Αηδονάτος λοιπόν ο Αηδωνέας.
Τυχαίο; Δε νομίζω!