Η λούντρα της Βρυσέλλας

Κάτω από τη Βρυσέλλα, εκεί που είναι σήμερα

η καινούρια γέφυρα, υπήρχε κάποτε ένα πορθμείο,

μια ξύλινη κατασκευή (λούντρα)

που κουβαλούσε ζώα, ανθρώπους,

αλλά και αυτοκίνητα στην άλλη όχθη.

Καραβοκύρης- περατάρης, ήταν

ο Βασίλης Τσιάμης από τη Σαγιάδα.

Η φωτογραφία είναι του Σπύρου Μελετζή

και τραβήχτηκε το 1937.

(Αρχείο Τ.Ε.Δ.Κ. ν. Θεσπρωτίας)

Μερικά χρόνια πριν ο Γ. Βουγίδης έγραφε στη

"ΘΕΣΠΡΩΤΙΑ" του:

(αρ.3, 15-1-1931, σ.3)

Αργότερα στον πόλεμο οι Ιταλοί κατασκεύασαν ξύλινη γέφυρα 

για να περάσουν το στρατό τους.

Η απελευθέρωση όμως βρήκε πάλι την περιοχή χωρίς γεφύρι!

Αυτή τη φορά ο Γ. Βουγίδης τάψαλε στους αρμόδιους

από άλλο πόστο, μια κι οι Αλβανοτσάμηδες

του είχαν κάψει το τυπογραφείο!

(Θεσπρωτικα Νεα 1-2-1947)

Ο Γ. Βουγίδης στο άρθρο του

χρησιμοποίησε μια παλιότερη φωτογραφία αρχείου

του Πλεσιβιτσιώτη Γεράσιμου Μίχα.

Φαίνεται το στρατιωτικό φυλάκιο στη δεξιά όχθη του ποταμού

(από τη μεριά της Βρυσέλλας)

Η φωτογραφία είναι παλιότερη από εκείνη του Μελετζή

αν κρίνουμε από το δρόμο

που στη φωτογραφία του Μίχα δεν υπάρχει.

Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε από ένα Τούρκο (το 1938).

Τον αρχιφωτογράφο του Σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ!

Τώρα πως έφτασε ο Αλί Σαμί Βέη στον Καλαμά

είναι μια ολόκληρη ιστορία...

(Η φωτογραφία είναι από το αρχείο του

ιστορικού της φωτογραφίας Άλκη Ξανθάκη.)

Αν δεν είχε τσιγκουνευτεί ο Ξανθάκης

και μούστελνε τη φωτογραφία σε μεγαλύτερη ανάλυση

ίσως να ξεχωρίζαμε αν είναι η ΝΑΥΣΙΚΑ του Β. Τσιάμη

αυτή η λούντρα.

Για την ώρα υποθέτω ότι βλέπουμε την αριστερή όχθη

του Καλαμά, προς τη Βάρφανη (Παραπόταμο).

Βέης

Μια πανοραμική εικόνα του Μαργαριτίου
από το λόφο του κάστρου.

Το διοικητήριο

Το παλιό Διοικητήριο (σήμερα Δημαρχείο)
στο κέντρο της πόλης σε φωτογραφία του 1938
του Αλή Σαμή Βέη.

Αλή Σαμή Βέη

Θα συνεχίσουμε το αφιέρωμα στο Μαργαρίτι
το κάστρο του και τα αρχοντικά του,
με μια φωτογραφία του Τούρκου αρχιφωτογράφου
του σουλτάνου Αβδούλ Χαμίτ, Αλή Σαμή Βέη.
Παρουσιάζει το κάστρο στο Μαργαρίτι
την περίοδο του μεσοπόλεμου.
Ο περίεργος και περιπετειώδης Αλή, αφού ξέφυγε από τους Νεότουρκους
συνεργάστηκε με τους Έλληνες στη Μικρά Ασία και μετά
ήρθε στην Ελλάδα και συνέχισε τη δράση του ως φωτογράφος.
Οι Ελληνικές αρχές βέβαια ποτέ δεν ξέχασαν ότι ήταν Τούρκος!
Τον παρακολουθούσαν στενά, μέχρι που τον έχασαν κάπου
στην Κέρκυρα λίγο πριν τον πόλεμο του 40.
Ο Αλή είχε ανοίξει ακόμα και φωτογραφείο στην Παραμυθιά
όπου και σώζεται ακόμα η μηχανή του Τούρκου.
Έφτιαξε με τα χέρια του τρία άλμπουμ με φωτογραφίες:
Πάργα, Μαργαρίτι, Παραμυθιά και ίσως Φιλιάτι.
Μετά τον Μπουασονά, και το Μελετζή
δεν θα έπρεπε να εκδοθεί και η Θεσπρωτία του Αλή;